قوانین پراپ‌فرم، به زبون ساده

شرط‌هایی که یه پراپ‌فرم روی حساب می‌ذاره و نقض هر کدوم می‌تونه حساب رو ببنده — فارغ از اینکه در مجموع در سود باشی یا نه. مهم‌ترین‌هاشون سقف ضرر روزانه، سقف ضرر کل، سقف ریسک هر معامله و قانون ثبات سوده. این‌ها با تارگت سود فرق دارن: تارگت می‌گه برای پاس‌شدن چی لازمه، قوانین می‌گن چطور می‌بازی.

سقفی روی سهم یک روز از کل سودت. مثلاً با سقف ۳۰٪، اگه در مجموع ۱۰٬۰۰۰ دلار سود کرده باشی، هیچ روزی نباید بیشتر از ۳٬۰۰۰ دلارش رو ساخته باشه. هدفش اینه که کسی با یک معاملهٔ پرریسک چالش رو پاس نکنه. نقض این قانون معمولاً حساب رو نمی‌بنده ولی برداشت رو عقب می‌ندازه تا وقتی سودت متعادل بشه.

دراوداون ثابت از موجودی اولیه سنجیده می‌شه و تکون نمی‌خوره: با حساب ۱۰۰٬۰۰۰ دلاری و سقف ۱۰٪، خط نقض همیشه ۹۰٬۰۰۰ دلاره. دراوداون دنباله‌دار از همون‌جا شروع می‌شه ولی پشت بالاترین موجودیت بالا کشیده می‌شه — اگه به ۱۱۰٬۰۰۰ برسی، خط نقض می‌ره روی ۱۰۰٬۰۰۰. یعنی یه حساب سودده هم می‌تونه با پس‌دادن سودی که هنوز برداشت نکرده بسوزه، و به همین دلیل مدل معمولاً از خودِ درصد مهم‌تره.

حد قطعی روی اینکه یک معامله چقدر می‌تونه ضرر بده، معمولاً به‌صورت درصدی از موجودی درست قبل از اون معامله. اگه سقف ۲٪ باشه و موجودیت ۱۰۰٬۰۰۰ دلار، هیچ معامله‌ای نباید بیشتر از ۲٬۰۰۰ دلار ضرر بده. رد شدن ازش می‌تونه حساب رو نقض کنه حتی اگه دراوداون روزانه و کلیت هیچ مشکلی نداشته باشه — و همین باعث می‌شه راحت‌تر از بقیه از قلم بیفته.

دراوداون، با فاصله — چون تنها قانونیه که بدون هیچ کار اشتباهی از طرف تو فعال می‌شه: کافیه بازار خلافت حرکت کنه. قانون ثبات و سقف هر معامله معمولاً برداشت رو عقب می‌ندازن یا یه معامله رو رد می‌کنن، ولی دراوداون حساب رو می‌بنده. برای همین سه ماشین‌حساب این بخش با دراوداون شروع می‌شن.