ماشین‌حساب دراوداون پراپ‌فرم

دراوداون روزانه سقف می‌ذاره که توی یه روز معاملاتی چقدر می‌تونی ضرر کنی، معمولاً از موجودی ابتدای همون روز. دراوداون کلی (یا حداکثر) کل ضررت از اول رو محدود می‌کنه تا جایی که حساب برای همیشه بسته شه. هر کدوم رو می‌تونی جدا نقض کنی — یه روز خیلی بد می‌تونه سقف روزانه رو بزنه حتی اگه ضرر کلیت کم باشه.

سقف کلی ثابت روی یه موجودی ثابت می‌شینه (موجودی اولت منهای ضرر مجاز) و تکون نمی‌خوره. سقف دنباله‌دار هم از همون‌جا شروع می‌شه، ولی هرچی موجودیت سقف جدید بزنه بالا می‌آد — پس وقتی جلو افتادی، کمتر می‌تونی پس بدی تا نقض کنی. دنباله‌دار سخت‌گیرتره: یه دور برد بی‌سروصدا کف رو زیر پات بالا می‌کشه.

بستگی به فرم داره — بعضی‌ها بالانس معاملات بسته‌شده رو چک می‌کنن، بعضی‌ها اکوییتی زنده (با ضرر شناور معامله‌های باز). قانون‌های مبتنی بر اکوییتی سخت‌گیرترن چون یه دراوداون باز می‌تونه قبل از اینکه اصلاً معامله رو ببندی نقضت کنه. این ابزار توی تب چک از اکوییتی استفاده می‌کنه؛ چک کن فرم تو کدوم رو ملاک می‌ذاره.

موجودی ابتدای امروز و اکوییتی فعلیت رو وارد کن. گیج نشون می‌ده چه‌قدر از تنگ‌ترین سقفت رو مصرف کردی — روزانه یا کلی، هر کدوم نزدیک‌تره. روی ۱۰۰٪ دقیقاً سرِ نقطهٔ نقضی. ضمناً می‌گه کدوم سقف تنگ‌تره تا بدونی حواست به کدوم باشه.

نقض روزانه معمولاً معامله‌هات رو می‌بنده و اون روز یا حساب رو رد می‌کنه، بسته به فرم؛ نقض کلی تقریباً همیشه حساب رو برای همیشه تموم می‌کنه. حداکثر دراوداونِ سوخته برگشت نداره — واسه همینه که حجم‌چینی طوری که از هر دو سقف فاصله داشته باشی، از هر تک‌معامله مهم‌تره.